Historiku

Histori e shkurtër për Fshatin Llojan themelimi, prejardhja e banorëve dhe shperngulja.

Fshati Llojan, një nga vendbanimet e vjetra të rajonit të Karadakut, ka një histori të lashtë dhe një strukturë të veçantë familjare që është ruajtur ndër breza. Sipas traditës, kujtesës së shëndoshë të banorëve dhe rrëfimeve nga të parët tanë, Llojani është themeluar nga një familje e vetme që i përket fisit Thaç dhe që ka lidhshmeri familjare me banorët e fshatit Stagovë të Kaçanikut që janë nga i njejti Fis!

Themeluesit e fshatit Llojan njihen si dy vëllezër, Sima dhe Kola, si dhe nipi i tyre Caka (djali i vëllait). Nga këta tre trungje familjare u formuan edhe tri mahallat kryesore dhe më të vjetra të fshatit, të cilat përbëjnë bazën e organizimit tradicional të Llojanit.

Nga Sima u formua Mahalla e Sinejve, e cila shtrihet në të dy anët e lumit të fshatit dhe përfaqëson një nga zonat më të hershme të vendbanimit.

Nga Kola u formua Mahalla e Kolishteve, e vendosur në pjesën kodrinore të fshatit, e njohur edhe si mahalla e epërme.

Nga Caka u formua Mahalla e Shutejve, e cila shtrihej në pjesën e poshtme të fshatit, përreth krojeve të prronit të madh, deri në zonën e njohur si Kopina.

Me kalimin e kohës, nga këto tri mahalla kryesore u krijuan shumë nënmahalla dhe bashkësi të reja familjare, me mbiemra dhe galape të ndryshme. Megjithatë, çdo familje në Llojan e di qartë se cilës mahallë dhe cilit trung familjar i përket.

Banorët autoktonë të Llojanit janë, siç u përmend, pjesë e një fisi të vetëm – fisit Thaç. Edhe pse fshati është zgjeruar ndër vite, tradicionalisht nuk ka pasur martesa brenda fshatit, duke ruajtur kështu rregullat dhe normat e trashëguara ndër breza.

Shpërngulja e qytetarëve të fshatit Llojan

Gjatë periudhave të vështira historike, një numër i madh i qytetarëve të fshatit Llojan u detyruan të marrin rrugën e pa kthim drejt Turqisë. Ky largim nuk ishte aspak i vullnetshëm, por pasojë e politikave represive që ushtroheshin ndaj popullsisë shqiptare. Këto politika përfshinin kërkimin e armëve dhe ushtrimin e presioneve të vazhdueshme; në rast të mosdorëzimit të tyre, pasonin tortura dhe keqtrajtime të rënda.

Si rezultat i kësaj gjendjeje, shumë familje nga llojani u detyruan të braktisin vendlindjen dhe të shpërngulen drejt Turqisë.

Familjet nga Llojani që u shpërngulën në Turqi

Familja e Isufit, familja e Selmanit, familja e Avdylit, familja e Nurisë, familja e Zulfisë, familja e Eminit, familja e Ramizit, familja e Sefedinit, familja e Zenunit, familja e Shaipit, familja e Tusunit, familja e Mustafës, familja e Hetemit, familja e Ametit, familja e Vaitit, familja e Ganisë, familja e Qamilit, familja e Elezit, familja e Nebisë, familja e Isait, familja e Skenderit, familja e Rasimit, familja e Sabitit, familja e Rizait, familja e Nexhatit, familja e Musait, familja e Azizit, familja e Osmanit, familja e Shaqirit, familja e Faredinit, familja e Abedinit, familja e Bajramit, familja e Qemalit, familja e Kamerit, familja e Danit, familja e Seferit, familja e Brahimit, familja e Ajazit, familja e Tafës, familja e Nebës, familja e Banit, familja e Qahilit, familja e Jahijës, familja e Agushit, familja e Feratit, familja e Rahimit, familja e Elverit, familja e Metës, familja e Imerit, familja e Alimit, familja e Muratit, familja e Arifit, familja e Arifit Jasharit, familja e Afëzit, familja e Avdullahit, familja e Hakisë dhe familja e Veliut, familja e shefki Kasumit.

Familjet që jetojnë në Prishtinë

Familja e Tefikit, familja e Hajrës, familja e Mustafës, familja e Sadullahut, familja e Reshatit, familja e prof. Samiut, familja Jashari, familja e Fatonit, familja e Mejdi Deharit, familja e Ramiz Abdylit, familja Limani, dhe familja e Nazmi Shaqirit.

Familjet që u shpërngulën në Kumanovë

Familja e haxhi Muslisë, familja e haxhi Brahimit, familja e Demiralisë, familja e haxhi Daipit, familja e haxhi Muharremit, familja e haxhi Isait, familja e Zimerit dhe familja e Amet Musës, familja e Ekrem Bislimit,

Djemtë e Hashim Neziri një Muhamedi në Kumanovë, Asllan lbrahimi djemtë Nuredini, Abedini, familja mësuesit Nexhë, familja e Blerim Kasumit, familja e Ibraim Alijit, Familja r Xheladin Xheladinit, familja e Burim Destanit, familja e Besnik Zimerit.

Familjet që jetojnë në Preshevë:

Familja e Shabanit dhe familja e Ismailit.

Familjet që jetojnë në Shkup:

Familja e prof. Asllanit, familja e haxhi Naipit, familja e Rabitit dhe familja e Shabisë, familja e Imerit, familja e Burimit, familja Ajeti, familja e Ibrahimit, familja e Seferit, familja e Sabedinit, Zijadin Ibrahimi me djemtë Lulëzimin, Xhelalin ,vajzën Sadijen ,familja e Mustafës, familja e Osmanit.

Gjatë periudhave të ndryshme dhe shpërnguljeve të mëdha të banorëve të Llojanit për në Turqi, dhe në vende tjera kur shumë shtëpi në Llojan mbetën të zbrazëta, banorët e fshatit, të shqetësuar për zbrazjen e vendbanimit, hapën dyert për të pranuar familje të tjera. Ata ofruan strehim dhe banim për miqtë e tyre, nipat, dajallarët dhe shoqërinë nga fshatrat përreth Karadakut, në të njejtat lagje dhe shtëpi me tokën dhe me vendin e varrezave duke i plotsuar vendet e zbrazëta të vëllezerve të tyre.

Të ardhurit u pranuan me mirëkuptim dhe respekt, si vëllezër, me kusht që të ruhej harmonia shoqërore dhe familjare të mos ket martesa mes vete, por të jetonin si një bashkësi e vetme, si një fis dhe një oxhak, dhe ashtu sot e kësaj dite vazhdojnë te jetojnë si një familje.

Në vijim mund të përmenden familjet e ardhura, vendet e prejardhjes së tyre dhe mënyra se si janë integruar në jetën e fshatit Llojan, duke kontribuar në ruajtjen e traditave.

Familjet që u vendosën në fshatin Llojan, vijnë nga vendbanime të ndryshme përreth. Sipas kujtimeve dhe rrefimeve nga pleqet , familjet e para që u vendosën në Llojan kanë ardhur nga fshati Çelik. Me kalimin e kohës, në fshatin tonë kan ardhur edhe shumë familjeve nga fshatrat e tjera të malsis së Karadakut

Vendbanimet dhe familjet përkatëse janë si më poshtë:

Çelik: Familja e Veliut, Familja e Jetishit

Strazhë: ,Familja e Fejzullahut, Familja e Hajredinit, Familja e Nazimit, Familja e Hetemit, Familja e Sabriut, Familja e Rahimit, Familja e Hamidit, Familja e Rexhepit, Familja e Hamdiut, familja e Vaid dhe Ibraim Zeqirit.

Tërrnavë: Familja e Zenunit, Familja e Bajramit

Hogosht (Kopernicë):, Familja e Haxhi Hakiut, Familja e Faikut, Familja e Saliut

Depcë: Familja e Haxhi Hetemit, Familja e Haxhi Elmisë, Familja e Hebibit, Familja e Rexhepit

Stançiq: Familja e Ganiut, Familja e Saliut, Familja e Fetait

Llashticë: Familja e Haxhi Isenit, Familja e Bekteshit

Orkoc: Familja e Haxhi Zelfiut dhe Familja e Haxhi Faikut

Ilincë: Familja e Molla Halilit, Familja e Esatit, Familja e Musliut, Familja e Limanit, Familja e Isakit

Dunav: Familja e Faikut dhe Familja e Selmanit

Pograxhë: Familja e Molla Sadrisë, Familja e Sylës, Familja e Haxhi Mustafës

Lezbali: Familja e Haxhi Isufit, Familja e Haxhi Qahilit, Familja e Brahimit, Familja e Sylës, Familja e Nuhisë

Gruali: Familja e Avdiut, Familja e Lutfiut, Familja e Kadrisë, Familja e Arifit

Sefer: Familja e Shabanit, Familja e Qahilit

Sllubicë: Familja Shabani dhe Limani

Zarbincë: Familja e Islamit

Stanec: Familja e Dautit

Asllarë: Familja e Nuriut

Brezë: Familja e Nebijës, Familja e Idrizit

Kojnare: Familja Osmani

Kokaj: Familja Rrustemi

Këto shpërngulje ishin nga një vend i banuar me shqiptarë me një vend tjetër shqiptarë por autokton nëpër trojet e veta.

Sot, jeta në Llojan është e qetë, megjithëse e shoqëruar me migrim të vazhdueshëm në kërkim të një jete më të mirë. Megjithatë, ata që kanë mbetur dhe jetojnë në Llojan vazhdojnë të jetojnë si një familje e madhe, duke u ndihmuar dhe mbështetur njëri-tjetrin në çdo rrethanë.

Ata që punojnë tokën ua ndajnë frytin edhe atyre që nuk kanë mundësi ta punojnë, por edhe kta që se punojnë tokën si kopenzim ja japin token atyre që e punojnë duke ruajtur kështu frymën e solidaritetit dhe bashkëjetesës. Në këtë mënyrë, jeta në Llojan vazhdon me mirëkuptim, respekt dhe shpresë për një të ardhme më të mirë për brezat që vijnë.

Të nderuar banorë të fshatit Llojan,

Ftojmë të gjithë ata që kanë informata të sakta, kujtime ose dokumente mbi Historin e fshayit dhe degezimet familjare, të komentojnë ose të na kontaktojnë. Kontributi juaj do të na ndihmojë të plotësojmë dhe të ruajmë sa më mirë historinë e fshatit tonë.

Ju faleminderojmë për bashkëpunimin!

Ju faleminderit per mirkuptim,

Pjesa 9,

Materjali u kompletua dhe u përgadit nga Pr. Ridvan Memeti, i cili po mundohet te nxjerr në publik disa pjesë Historike për fshatin Llojan.

Shkolla Fillore „Rilindja Llojan“

Histori e shkurtër e Shkollës Fillore „Rilindja Llojanë“

Mësimi në gjuhën shqipe në fshatrat Llojan dhe Vaksincë filloi menjëherë pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, në nëntor të vitit 1945. Para këtij viti, për shkak të kushteve shoqërore dhe politikave diskriminuese, mësimi zhvillohej në gjuhën serbokroate, ndonëse banorët e këtyre fshatrave gjithmonë kanë treguar interes të madh për arsimim.

Një kontribut të veçantë në edukimin e brezave të parë e ka dhënë Hafëz Ibrahim Jashari nga Presheva, i cili ka punuar në Vaksincë para viteve ’40 dhe ka ndikuar në përgatitjen e kuadrove të para arsimore.

Shkolla e parë në Llojan u hap në nëntor 1945, në objektin e mektepit të xhamisë, i cili në atë kohë mbante emrin e dëshmorit Sali Iljazi. Mësuesit e parë që nisën mësimin në gjuhën shqipe ishin Ahmet Hasani dhe Hafëz Gani Aliu.

Para vitit 1960, nxënësit e fshatit Llojan, nga klasa e pestë deri në të tetën, i vijonin mësimet në shkollën e fshatit Miratoc.

Më vonë, mësimi u zhvendos në objektin e ri të quajtur „te Domi”, ku filloi të funksiononte tetëvjeçarja. Me kalimin e viteve, numri i nxënësve dhe arsimtarëve u rrit vazhdimisht. Kjo bëri që në vitin 1960, me vetkontributin e banorëve të Llojanit dhe Vaksincës, të vihej gurthemeli i një objekti të ri shkollor, në tokën e banorëve të Llojanit që e lëshuan tokën vullnetarisht pranë ish minierës së Llojanit. Ndërtimi përfundoi në vitin 1962/63, dhe në këtë objekt të përbashkët u integruan nxënësit e dy fshatrave.

Me funksionalizimin e shkollës së re, institucioni mori emrin „Rilindja Llojan“ pasi që ishte shkolla e ndertua në tokën e banorëve të Llojanit, të cilin emër e mban me krenari edhe sot e kësaj dite.

Arsimtarët e parë nga viset e tjera që kontribuan në shkollën tonë:

Në fillimet e shkollës, pjesa më e madhe e arsimtarëve vinin nga vende të ndryshme shqiptare. Ndër ta përmendim:

Zenel Baliu – R. e Shqipërisë

Isai nga Peja

Selimi nga Peja

Resul Shabani nga Struga

Enver …

Mexhit …

Hysen Kqiku – Gjilan

Isa Bytyqi – Suharekë

Shefik – Lluçan, Bujanoc

Tefik – Letovicë

Reshat Gashi – Bujanoc

Reshat Bilaçi – Bilaç, Bujanoc

Qemal Ramadani – Miratoc

Zulfi Aziri – Miratoc (mjek)

Xhevat Memeti – Miratoc

Zeqir Maloku – Miratoc

Adem Bajrami – …

Mustaf Bajrami – …

Sami Hasani – Norçë

Aliriza Zulfiu – Tërnavë

Rexhep Zulfiu – Tërnavë

Më vonë fshati Llojan dhe Vaksincë krijuan kuadrat e veta qe ma vonë do ti përmendim.

Në vitet në vijim, gjatë një periudhe të shkurtër, fshati Llojan dhe Vaksincë duke shkolluar rininë krijuan kuadrot e veta dhe pastaj shkolla është mbështetur edhe nga kuadrot vendore të Llojanit dhe Vaksincës, të cilët kanë dhënë kontribut të çmuar në arsimimin e gjeneratave te reja.

Shkolla Fillore „Rilindja“ në Llojan ka qenë për dekada qendra kryesore e arsimit për fëmijët e Llojanit, Vaksincës dhe zonës përreth. Që nga themelimi i saj, shkolla ka luajtur rol të rëndësishëm në edukimin, formimin dhe zhvillimin kulturor të gjeneratave të tëra. Me dedikimin e mësuesve dhe stafit të saj, shkolla jonë ka qenë vatër e dijes, ku shumë nxënës hodhën hapat e parë drejt një të ardhmeje të suksesshme.

Drejtorët e Shkollës Fillore „Rilindja“ – Llojan

Gjatë periudhave të ndryshme, Shkolla Fillore „Rilindja“ në Llojan ka pasur një sërë drejtuesish që kanë kontribuar në zhvillimin dhe mbarëvajtjen e saj.

Drejtoret qe kanë punuar në periudha te ndryshme ndër vite janë:

Shaban Beqiri

Xhavit Ademi

Femi Selmani

Besim Avdiu

Ismail Bilalli

Gani Ibrahimi

Murtezan Idrizi

Qazmedin Qazimi

Fevzi Limani

Isak Bajrami

Idriz Sulejmani

Secili prej tyre ka lënë gjurmë të rëndësishme në historinë dhe përparimin e shkollës.

Punonjësit vendorë të Shkollës Fillore „Rilindja Llojan“ (kronologjikisht të njohur ndër vite).

Në këtë listë përfshihet i gjithë kuadri arsimor që ka punuar dhe vazhdon të punojë në shkollën fillore „Rilindja“. Disa prej mësuesve nuk janë më në jetë, disa janë në pension, disa kanë kontribuar për një periudhë të caktuar, ndërsa të tjerët vazhdojnë punën edhe sot e kësaj dite.

Kjo listë paraqet mirënjohjen dhe respektin tonë për secilin prej tyre.

Ahmed Hasani

Shaban Abazi

Rexhep Bajrami

Shabi Bajrami

Mexhid Rrahmani

Ramiz Abdyli

Asllan Selmani

Sabri Iljazi

Gani Ibrahimi

Hajrula Zeqiri

Hajredin Neziri

Durak Kamberi

Aliriza Daipi

Shahin Abdyli

Shukri Imeri

Esma Bajrami

Shefije Abdyli

Emine Islami

Rabije Abdyli

Riza Iljazi

Metije Osmani

Idajete Zeqiri

Nuredin Islami

Zeqirja Islami

Elmi Bajrami

Shabi Sinani

Rabit Sinani

Riza Rexhepi

Xheladin Sahiti

Veli Iljazi

Afrim Zimeri

Idriz Sulejmani – drejtor

Premtim Kamberi – sekretar

Shenoll Bajrami

Merita Selmani

Nerxhivane Shabani

Albina Ibrahimi Emini

Feime Destani

Shefije Rexhepi

Arsim Islami

Qamil Zeqiri

Zaim Mustafi

Imran Zimeri

Sadik Idrizi

Lindita Selmani

Emira Nuhiji

Lumturie Islami

Lirim Sulejmani

Merva Latifi

Qerim Isufi

Nderim Selmani

Elmedina Maliqi

Qemal Selmani

Selami Saliu

Qemal Shabani

Besim Ademi

Besim Avdiu

Nuran Avdiu

Nehat Selmani

Xhelal Selmani

Ismet Miftari – pedagog

Muamed Ademi – sekretar

Xhevat Avdyli

Ismail Bilalli

Sabit Shabani

Nefail Ismaili

Femi Selmani

Masar Elmazi

Xhavit Zeqiri

Nazmi Zeqiri

Skënder Zeqiri

Mizivere Aliu

Sami Qazimi

Avdirrahman Nuhiji

Reshat Jashari

Esat Saqipi

Zejdi Saqipi

Hamzi Osmani

Mexhid Kasumi

Refik Shaqiri

Amet Shaqiri

Fatmir Selmani

Shefki Selmani

Isa Avdyli

Ali Ajeti

Fevzi Limani

Driton Limani

Idriz Islami

Bajram Selmani

Gjelbrim Avdyli

Sedat Junuzi

Ramadan Osmani

Ridvan Salihi

Qenan ibrahimi

Arsim Neziri

Florie Ramadani

Besa Ramadani

Samet Osmani

Mizafere Limani

Vaxhid Iljazi

Sibel Selmani

Hidajete Demiri

Vlora Idrizi

Murtezan Idrizi

Mizafere Limani

Xhabir Islami

Çlirim Zimeri

Qendrim Ajeti

Sami Duraki

Liridona Sulejmani

Deshira Avdili

Arberim Dauti

Ardian Dauti

Artan Musliji

Sheribane Arifi

Ismije Limani

Selajdin Elmazi

Sami Duraki

Valon Duraki

Imer Zumeri

Jehona Mustafi

Kuadri i Shkollës Fillore Periferike „Rilindja Llojan“

Në vazhdim po paraqesim kuadrin e mësimdhënësve dhe stafit të angazhuar në shkollën periferike „Rilindja Llojan“, të cilët me përkushtim dhe punë të përditshme kontribuojnë në edukimin dhe arsimimin e nxënësve:

Sahadete Osmani

Emine Ramadani

Albiona Iljazi

Arta Bajrami

Alejna Ibishi

Hirmete Iljazi

Drita Zimeri

Besnik Iljazi

Rudina Sulejnani

Safije Duraki

Nadije Neziri

Xheladin Neziri

Shkolla fillore periferike“Rilindja“ Vaksincë.

Semihate Ramadani

Izadije Rexhepi

Majlinda Nexhipi

Hidaete Demiri

Mirushe Kurtishi

Malush Saqipi

Meleke Saqipi

Hamide Miftari

Ermira Avdiu

Edon Ramadani

Ky kuadër edhe pse po perballen me boshadisje të shkollës dhe munges të numrit të nxënësve si pasoj e migrimit në vazhdimsi, po mundohen të japin kontributin e tyre në procesit edukativo arsimor, duke ofruar mbështetje profesionale dhe mjedis pozitiv për çdo nxënës

Të nderuar banorë të fshatrave Llojan dhe Vaksincë,

Ftojmë të gjithë ata që kanë informata, kujtime ose dokumente mbi shkollën „Rilindja” në periudha të ndryshme, të komentojnë ose të na kontaktojnë. Kontributi juaj do të na ndihmojë të plotësojmë dhe të ruajmë sa më mirë historinë e shkollës sonë.

Ju faleminderojmë për bashkëpunimin!

Ju faleminderit per mirkuptim,

Pjesa 8,

Materjali u kompletua dhe u përgadit nga Pr. Ridvan Memeti, i cili po mundohet te nxjerr në publik disa pjesë Historike nga Arkivi historik për fshatin Llojan.

Pas Luftës së Dytë Botërore Komuna e Likovës dhe organizimi komunal në Likovë

Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, Likova u bë komunë më vete dhe formoi organet e veta komunale. Në përbërjen e këtyre organeve, sipas dokumenteve të asaj kohe, përfshiheshin këshilla, borde dhe komisione të ndryshme.

Pjesëmarrja e fshatit Llojan në administratën komunale të Likovës

Që nga formimi i Komunës së Likovës e deri më sot, përfaqësimi dhe pjesëmarrja e banorëve të fshatit Llojan në administratën komunale dhe në sektorët e saj ka qenë shumë e vogël, madje në periudha të caktuara pothuajse nuk kishte të papërfaqësuar fare.

Një gjendje e tillë paraqet mospërfshirje ndaj banorëve të këtij fshati, duke e ditur se fshati Llojan ka pasur kuader dhe njerez te shkolluar dhe te pergaditur ne fusha te ndryshme, të cilët njësoj si gjithë qytetarët e tjerë të komunës, kanë të drejtë për përfaqësim të barabartë në institucionet publike dhe administrative.

Llojani dhe Komuna e Likovës

Në të kaluarën, e cekem pak ma lart se si ka funksionuar Komuna e Likovës me pjesëmarrje shumë të vogël nga banorët e fshatit Llojan.

Tani do ti përmendim disa prej tyre.

Kryetarë i Komunes së Likovës ishte Xhavit Zeqiri nga fshati Vaksincë

Këshilli për ekonomi:

Kryetar: Hamid Taçi

Sekretar: Kiro Mançevski

Ndersa nga fshati Llojan nuk kishte anëtarë.

Komisioni i ndihmës popullore:

Sekretar: R. Jonuzi

Kryetar: Shaip Saliu

Edhe këtu nuk kishte përfaqësues nga fshati Llojan.

Bordi popullor i komunës së Likovës (6.11.1947):

Nuk kishte perfaqsues, pra nuk figurojnë emra nga fshati Llojan.

Bordi kombëtar i komunës së Likovës:

Pa përfaqësues nga Llojani.

Procesverbalin e ka mbajtur D. Ristiq dhe është vërtetuar nga Sefedin Demiri dhe Bafqar Bafqari.

Anëtarë të këshillit komunal dhe bordit popullor të Likovës:

Avazi Shaban (mësues, kryetar i këshillit)

Destani Vebi (anëtar, shitës në K.B.)

Zekiri Rasim (anëtar, me shkollë fillore)

Sekretar: Krstevski Gjëra

Këshilli prodhues dhe bordi popullor:

Këtu paten fatin banoret nga fshati Llojan kishte disa përfaqësues, kryesisht punëtorë të minierës së Llojanit:

Avdili Selim

Ramiz Selmani

Rushiti Avdil

Sakipi Sefer

Bajrami Demir

Sekretar: Krstevski Gjëra

Këshilli i NOO Likovë:

Nuk kishte anëtarë nga Llojani.

Sekretar: Krstevski Gjëra

Drejtorët dhe përgjegjësit e institucioneve komunale:

As këtu nuk përfshihej asnjë përfaqësues nga Llojani.

Sekretar: Krstevski Gjëra

Nëpunësit drejtues në komunën e Likovës:

Selmani Fejzi (1933), shef i zyrës vendore që nga viti 1960.

Sekretar: Krstevski Gjëra

Ofiqarët e fshatit Llojan:

Fejzulla Selmani

Murat Zeqiri

Valdete Berisha

Nexhat Zimeri

Murin Sulejmani

Në lidhje me Komunën e Likovës, dhe te punësuarit nga fshati Llojan si në të kaluarën ashtu edhe në ditët e sotme, ftojmë të gjithë ata që kanë informacione, dokumente apo kujtime të vlefshme të paraqiten.

Qëllimi ynë është t’i plotësojmë dhe pasurojmë të dhënat historike për fshatin Llojan.

Ju faleminderit per mirkuptim,

Pjesa 7,

Materjali u kompletua dhe u përgadit nga Pr. Ridvan Memeti, i cili po mundohet te nxjerr në publik disa pjesë Historike nga Arkivi historik për fshatin Llojan.

Pas Luftës së Dytë Botërore, në periudhën nga viti 1945 deri më 1950, fshati Llojan ka funksionuar si komunë më vete, e njohur si Komuna e Llojanit.

Kjo komunë ka administruar disa fshatra përreth: Vaksincën, Shtrazën (Roje), Tabanocin dhe Sopotin. Kjo periudhë përfaqëson një etapë të rëndësishme të vetëqeverisjes lokale të fshatit, kur banorët e Llojanit kishin rol të drejtpërdrejtë në administrimin e zonës.

Nëpunësit e Komunës së Llojanit (1945–1950):

Aqif Zeqiri – Kryetarë i Komunës

Shefket Veliu

Riza Saliu – Sekretar

Hamzi Ramizi – Ofiqar

Misin Musa – Nënpunës

Sabit Ibraimi

Demir Bajrami

Kryetarët e Bashkësisë Lokale të Fshatit Llojan

(krerët e katundit ndër vite)

Shefket Veliu

Samiti Haziri – Turqi

Vebi Destani

Shefket Veliu (përsëri në detyrë)

Osman Zeqiri

Aliriza Daipi

Vaxhid Iljazi

Selami Memeti

Kryetarët e Rinisë së Bashkësisë Lokale të Fshatit Llojan

Riza Rexhepi

Ismail Islami

Ramadan Destani

Ismail Ismaili

Ramadan Destani (mandat i dytë)

Ismet Bajrami

Selami Sulejmani

Këto të dhëna janë mbledhur me kujdes nga gojëdhënat e banorëve të fshatit Llojan, të cilët kanë ruajtur kujtimet dhe rrëfimet për këtë periudhë të rëndësishme të historisë sonë lokale:

Afuz Aliu, Durak Kamberi, Vebi Mustafa, Ramadan Destani dhe Sami Rexhepi.

Shkurtimisht kemi shkruar dhe grumbulluar informacion rreth kësaj historie.

Të nderuar bashkëfshatarë, nëse në këtë listë ka ndonjë lëshim apo mungesë të të dhënave, ju ftojmë të na shkruani privat. Vërejtjet dhe plotësimet tuaja janë të mirëpritura që historia jonë të jetë sa më e saktë dhe e plotë.

Ju faleminderit per mirkuptim,

Pjesa 6,

Materjali u kompletua dhe u përgadit nga Pr. Ridvan Memeti, i cili po mundohet te nxjerr në publik disa pjesë Historike nga gojëdhënat dhe nga Arkivi historik për fshatin Llojan.

(Bazuar në gojëdhëna të banorëve të fshatit Llojan: Nga Mësuesi Durak Kamberi, Afëz Aliu, Vebi Mustafa, Ramadan Destani dhe Sami Rexhepi) të cilet i faleminderojme nga zemra per kontibutin e tyre ne ruajtjen e Historise.

Lufta e Llojanit në natën e Bajramit të vitit 1944!

Në atë periudhë të vështirë historike, fshati Llojan ishte një vendbanim i vogël me rreth 100 shtëpi, por me një shpirt të madh atdhedashurie.

Edhe pse ishte fshat i vogël, fshati kishte mbi 100 vullnetarë që, sa herë që rrezikohej vendlindja e tyre apo fshatrat përreth, ishin gjithmonë të gatshëm të merrnin armët për ta mbrojtur tokën, nderin dhe popullin e tyre nga okupatorët.

Një ngjarje e rëndësishme që mbetet e gdhendur në kujtesën e banorëve është se komunistat ( okupatoret) Bullgar sulmuan Llojanin në vitin 1944 në natën e Bajramit.

Në atë natë, fshati kishte organizuar roje për siguri, ndërsa në detyrë ishin:

1. Hamdi Mustafa

2. Musa Bekteshi

3. Abdulla Sejdiu –( ishperngulur në Turqi)

4. Nezir Rrahmani

1. Nazif Nuhija

2. Hasan Kamberi

3. Xhemail Kasumi

4. Zulfi Sinani

5. Sulejman Sulejmani

6. Xhemail Daipi

7. Zeqir Bilall Kasumi

8. Qamil Esati – ( i shpernguler në Turqi)

9. Brahim Iseni

10. Rexhep Salihi (Iljazi)

11. Kadri Iljazi

12. Sali Iljazi

13. Zeqir Aliu

14. Ramadan Aliu

15. Isuf Ajeti

16. Nexhip Mustafi

17.Mustafë Iljazi ( informacioni u sigura nga V. Iljazi, rrefime nga gjyshi i tijë).

18. Fazli Mustafa

Në ato momente vendimtare, fshati Miratoc u bë krah i fortë i Llojanit. Të lidhur ngushtë si fqinj e miq të vjetër, banorët e Miratocit nuk qëndruan indiferentë, por sa ndegjuan krismat ju bashkuan luftetareve te fshatit Llojan. Me emocione të thella përmendet edhe sot kontributi i tyre, sepse në ditën e sulmit, një numër i madh vullnetarësh nga Miratoci iu bashkuan luftës për mbrojtjen e Llojanit.

Sipas gojëdhënave të profesor Gafurr Hysenit nga Miratoci, ndër luftëtarët që dhanë kontribut të çmuar dhe ranë në mbrojtje të fshatit Llojan ishin:

1. Jahi Hyseni – Miratoc

2. Faik Bala

3. Aqif Ibrahimi

4. Hamzi Aliti

5. Ali Nevzadi

6. Emërrlla Neziri

7. Jakup Elmazi

8. Naip Ebibi

9. Zulfi Hoxha

10. Ali Aziri

11. Esat Fazliu

12. Faik Agushi

13. Shaip Yzeiri

14. Brahim Mustafa

15. Mehmet Shabani

Kjo ngjarje Historike mbetet një dëshmi e fuqishme e bashkimit, trimërisë dhe solidaritetit mes Llojanit dhe Miratocit, dy fshatra që, përveç afërsisë gjeografike, i lidhte gjaku, miqësia dhe besa shqiptare.

Ky vëllazërim i lashtë ruhet edhe sot, si një trashëgimi e shenjtë për brezat e rinj, që të mos harrojnë kurrë se liria dhe nderi mbrohen me zemër dhe unitet.

Gjatë asaj lufte, komunisti bullgar që sulmoi fshatin Llojan, por përballë qëndresës së fortë, ushtria e tij pësoi humbje të mëdha. Thuhet se në atë betejë, nga ana e okupatorit ranë shumë ushtarë bullgarë, aq sa u mbushën rreth 40 karroca me Kie, me të rënët.

Historia na tregon se ata që mbrojnë me drejtësi atdheun dhe nderin e tyre, gjithmonë dalin fitimtarë dhe të mbushur me krenari.

Shkurtimisht kemi shkruar dhe grumbulluar informacion rreth kësaj historie.

Të nderuar bashkëfshatarë, nëse në këtë listë ka ndonjë lëshim apo mungesë të të dhënave, ju ftojmë të na shkruani privat. Vërejtjet dhe plotësimet tuaja janë të mirëpritura që historia jonë të jetë sa më e saktë dhe e plotë.

Ju faleminderit per mirkuptim,

Pjesa 5,

Materjali u kompletua dhe u përgadit nga Pr. Ridvan Memeti, i cili po mundohet te nxjerr në publik disa pjesë Historike nga gojedhënat e të moshuarve që ata janë informuar nga rrefimet e prinderve te tyre dhe luftareve qe e perjetuan ate lufte, duke biseduar nëpër nejat e ndryshme familjare (odat) dhe i kanë ruajtur informatat historike , dhe nje pjese tjeter u sigurua nga Arkivi historik për fshatin Llojan.

Të plagosurit dhe të burgosurit nga fshati Llojan gjatë Luftës së Dytë Botërore

Historia e fshatit tonë, është e mbushur me sakrifica dhe qëndresë. Gjatë viteve të Luftës së Dytë Botërore, shumë llojanas morën pjesë në ngjarjet e asaj kohe, duke dhënë kontributin e tyre për liri dhe dinjitet njerëzor.

Disa prej tyre u plagosën në beteja të ndryshme, ndërsa të tjerë u burgosën për bindjet e tyre politike.

Të plagosurit:

Ramadan Zeqiri – 1943, në Tabanovcë,

Nexhip Mustafa – 1943, në Rrafshin e Tërrllave, fshati Llojan,

Hamdi Mustafa – 1945, në Shid,

Zeqir Kasumi – 1944, në fushën e fshatit Sopot,

Nuhi Isufi – 1944, te Rezina në fshatin Llojan,

Daip Daipi – 1944, në arat e fshatit Llojan,

Emin Ahmeti – 1944, në arat fshatit Llojan,

Shefket Veli Mustafa – 1944, në arat e fshatit Llojan,

Qahil Rrahmani – 1944, në arat e fshatit Llojan,

Faredin Zeqiri – 1944, në arat e fshatit Llojan,

Rrahim Zeqiri – 1944, në fshatin Runicë,

Abedin Zeqiri – 1944, pranë shtëpisë në Llojan,

Hetem Qazimi – 1944, në stacionin hekurudhor të Tabanocës,

Të burgosurit politik:

Enver Destani – 14 vjet burg,

Baki Nuhiu – 5 vjet burg,

Iliaz Miftari – 1 vit burg,

Bajram Limani – 7 vjet e 6 muaj burg,

Hajrulla Zeqiri – 7 ditë burg

Këta janë disa nga emrat që kujtojmë me respekt e mirënjohje, si dëshmi e qëndresës dhe sakrificës së popullit tonë.

Të nderuar bashkëfshatarë, nëse në këtë listë ka ndonjë lëshim apo mungesë të të dhënave, ju ftojmë të na shkruani privat. Vërejtjet dhe plotësimet tuaja janë të mirëpritura që historia jonë të jetë sa më e saktë dhe e plotë.

Historia vazhdon duke i permendur të gjithë ata që kontribuan në forma të dryshme.

Ju faleminderit per mirkuptim,

Pjesa 4,

Materjali u kompletua dhe u përgadit nga Pr. Ridvan Memeti, i cili po mundohet te nxjerr në publik disa pjesë Historike nga Arkivi historik për fshatin Llojan.

Në këtë pjesë do të mundohemi të evidentojmë dhe të përmendim emrat e qytetarëve të fshatit Llojan që ranë heroikisht gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Në kujtim të atyre që dhanë jetën për lirinë dhe dinjitetin e vendit tonë, sjellim listën e dëshmorëve nga fshati Llojan, dy deshmoreve nga fshati Miratocë dhe një dëshmorit nga fshati Kurbali, që ranë heroikishtë gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Këta burra të guximshëm u flijuan në beteja të ndryshme, brenda dhe jashtë fshatit, duke mbetur përjetësisht pjesë e historisë sonë.

1. Asan Kamberi Asan – vendi: Gurra e Gatë Llojan

2. Zulfi Rushiti – i plagosur në stacionin hekurudhor, vdes në Sllupçan

3. Xhemail Avdyli – vendi: Qafa e Padinës Llojan

4. Sulejman Sulejmani – i plagosur te Livadhet e Mëdha, vdes në Llojan

5. Destan Destani – vendi: Rrafshi i Allashecit

6. Sadik Veliu – Llojani – i rënë heroikisht në Llojan

7. Hysen Ismaili – vendi: Surdulicë, u masakrua

8. Avdi Negovci – vendi: Surdulicë, u masakrua

9. Hamid Jaka – vendi: Surdulicë, u masakrua.

10. Nazif Nuhiu – vendi: Sllanish, nder livadhet e mdhaja të fshatit Llojan.

11. Hamzi Haliti – nga fshati Miratocë, vendi: Sllanish, nder livadhet e mdhaja të fshatit Llojan.

12. Aqif Iseni (Cena) – nga fshati Miratocë, vendi: Sllanish, nder livadhet e mdhaja të fshatit Llojan.

13. Sali Iljazi (Saliu) – vendi: Vinkovcë

14. Azem Hysman Kurbalia – vendi: Kodra e Gatë në Llojan.

Nëse ndonjë emër mungon në këtë listë, kërkojmë mirëkuptimin e të gjithëve dhe ftojmë banorët që të ndihmojnë me plotësimin e saj, në mënyrë që çdo dëshmor të zërë vendin e merituar në kujtesën tonë historike.

Lavdi e përjetshme atyre që sakrifikuan jetën për liri

Pjesa tjeter Historike e fshati Llojan vazhdon.

Pjesa 3,

Materjali u kompletua dhe u pergadit nga Pr. Ridvan Memeti, i cili po mundohet te nxjerr ne publik disa pjesë Historike nga Arkivi historik per fshatin Llojan.

Fshati Llojan, i njohur për pozitën e tij gjeografije dhe per rezistencën e banorëve të tij, ka kaluar periudha të vështira gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe pas saj.

Banorët shqiptarë të këtij vendbanimi jo vetëm që u përballën me varfëri e mungesa, por edhe me rreziqe të vazhdueshme nga forcat pushtuese dhe sllavokomuniste.

Këto ngjarje lanë gjurmë të thella në kujtesën e te parve tan dhe u bënë pjesë e historisë së qëndresës shqiptare.

Do ti permendim disa zona ku u zhvilluan perleshjet me te ashpra në rrethinen e fshatit Llojan :

Humza e Maslinkave, Kuria e Plakë, (zabeli), Ara e Saitit, Guri i Gjarpërinjëve, Lugu i Plepave, Lugu i Keq, Lugu i Mirë, Lugu i Dushkut të Trashë, Gurët e Zinj, Toptel, Kodra e Gjatë, Gura e Shpellave, Brezja e Staneve, te Guri i Kristë, Kuka e Brazit, Guri i Dushkut, Lugu i Avdisë, Reka e Vogël, Reka e Madhe.

Këto toponime sot nuk janë vetëm pjesë e gjeografisë së Llojanit, por edhe monumente të gjalla të historisë.

Në fund të vitit 1944, Kasëm Azemi, iu bashkua Brigadës së VII Sulmuese Shqiptare dhe mori pjesë në frontin e Sremit, ku shqiptarët luftuan kundër trupave gjermane dhe bashkëpunëtorëve të tyre.

Në të njëjtën kohë, Sadik Llojani dhe Enver Destani qëndruan në malet përreth fshatit, duke organizuar mbrojtjen lokale për të penguar depërtimet sllavokomuniste.

Në prill të vitit 1945, në qytetin e Apatinit ( Qytet në Sërbi), u ekzekutuan disa banorë të fshatit Llojan që ishin mobilizuar ose kapur nga forcat jugosllave. Midis tyre ishin:

Azem Kasumi, lindur më 1903, i cili në moshën 42-vjeçare u likuidua pa mëshirë.

Ibrahim Sulejmani, lindur më 1906, i cili në moshën 43-vjeçare u ekzegutua, pra pësoi të njëjtin fat.

Varret e tyre nuk janë të njohura deri më sot, gjë që e bën dhimbjen edhe më të madhe për familjet e tyre.

Ngjarja më e përgjakshme ndodhi më 15 maj 1946, në vendin e njohur si Guri i Shpellës.

Sadik Llojani, një nga luftëtarët më të ashpër të fshatit, u plagos rëndë, për të mos u dorëzuar kurrë, nga rrethimi qe ju kishte berë dhe ne munges te monicionit kreu vetëvrasje, duke lënë pas një akt heroik që mbeti i paharruar.

Në të njëjtën betejë: u vra Azem Kurbalia, u plagos Enver Destani, ndërsa Bajram Kurbalia shpëtoi me jetën.

Kjo ngjarje tregoi vendosmërinë e burrave të të cilet nuk u dorëzuan kurrë përballë një armiku shumë më të fuqishem dhe me te madh në numër ushtaresh dhe ne armatim.

Kasëm Azemi (1903 – 1945)

Një luftëtar i njohur i fshatit, i cili iu bashkua Brigadës së VII Sulmuese Shqiptare. Ai ra në Apatin, duke mos e parë më kurrë vendlindjen. Emri i tij lidhet me kontributin e shqiptarëve në frontin e Sremit.

Sadik Llojani (1910 – 1946)

Luftëtar i palodhur i maleve të Llojanit. Heroizmi i tij në Gurin e Shpellës është një ndër ngjarjet më të rëndësishme të historisë së fshatit. Ai zgjodhi vdekjen me nder në vend të robërisë.

Enver Destani

Shok i ngushtë i Sadik Llojanit. Edhe pse u plagos në betejë, mbeti gjallë dhe kujtoi ngjarjet e asaj kohe, duke shërbyer si dëshmitar i gjallë i sakrificave të bashkëfshatarëve.

Azem dhe Bajram Kurbalia

Dy vëllezër që morën pjesë aktivisht në mbrojtjen e fshatit Llojan, Azemi dha jetën, ndërsa Bajrami arriti të shpëtojë, duke mbetur dëshmitar i betejës së ashpër.

Ngjarjet e viteve 1944–1946 tregojnë për një periudhë të errët, por njëkohësisht krenare për fshatin Llojan. Banorët e tij, të përballur me shtypje, internime dhe likuidime, nuk u përkulën. Ata qëndruan, luftuan në fronte të ndryshme dhe dhanë jetën për të mbrojtur popullin e tyre.

Heroizmi dhe lufta e ketyre burrave qe i permendem dhe do ti permendim më vonë janë pjesë e historisë së një fshati të vogël por me shpirt të madh.

Pjesa 2,

Materjali u kompletua dhe u pergadit nga Pr. Ridvan Memeti, i cili po mundohet te nxjerr ne publik disa pjesë Historike nga Arkivi historik per fshatit Llojan.